سرعت گرمایش زمین ۵هزار برابر بیش از توان سازگاری گیاه برنج است
به گزارش کادایف، گرمایش زمین 5هزار برابر سریع تر از توان سازگاری برنج پیش می رود و با عبور از آستانه حرارتی 9هزار ساله، امنیت غذایی میلیاردها نفر را تهدید می کند.
به گزارش کادایف به نقل از خبر آنلاین و بر طبق گزارش زومیت، محققان در مطالعه ای تازه دریافته اند که تغییر اقلیم درحال سوق دادن مناطق کشت برنج به دماهایی فراتر از محدوده ای است که برنج درطول تاریخ ۹هزار ساله ی کشاورزی در آن کشت شده است؛ یافته ای که نشان میدهد زمین ۵هزار برابر سریع تر از توانایی تکامل و سازگاری گیاه برنج گرم می شود.
گرمایش بسیار سریع زمین بدان مدلول است که برنج احیانا به «آستانه حرارتی» خود می رسد؛ نقطه ای که در آن گیاه دیگر نمی تواند به آسانی با افزایش دما سازگار شود. نیکلاس گوتیه، انسان شناس و جغرافی دان در موزه تاریخ طبیعی فلوریدا و نویسنده ی اول پژوهش، می گوید: باآنکه انسان ها می توانند گونه های مقاوم تر به گرما پرورش دهند یا کشت برنج را به مناطق جغرافیایی جدیدی منتقل کنند، گرمایش آینده احیانا اختلالات بسیار جدی و عمیقی در زندگی و معیشت یک میلیارد فرد وابسته به کشت این محصول بوجود خواهد آورد.
گوتیه توضیح می دهد که هدف مطالعه، نادیده گرفتن انعطاف پذیری و توانایی انسان در سازگاری با محیط نیست؛ بلکه این است که بپذیریم خیلی از سازگاری ها پیش از این رخداده اند و در تعدادی سناریوها، انسان درحال نزدیک شدن به مرزهایی است که بتواند در این بازه زمانی کوتاه به صورت منطقی با آنها سازگار شود.
برنج نیازمند آب زیاد است و جابجایی فصل ها چالش بزرگی برای کشاورزان خواهد بود
برنج به عنوان غذای اصلی بالاتر از نیمی از جمعیت جهان شناخته می شود و ۹۰ درصد کل کشت آن در قاره آسیا انجام می گیرد. بر طبق گزارش مجمع جهانی اقتصاد، تعدادی از مناطق کلیدی کشت برنج اکنون نیز با گرمای شدیدی مواجه گشته اند که میزان برداشت و بازدهی محصول را بطور ملموسی تحت تاثیر قرار داده است.
گیاه برنج با وجود خصوصیت گرمادوستی (ترموفیلیک)، ساختار بیولوژیکی حساسی دارد؛ به صورتی که پروسه فتوسنتز آن در دمای حدود ۴۰ درجه سانتی گراد بطورکامل متوقف می شود و گرمای بیش ازحد روی ماندگاری گرده ها و رشد دانه ها اثر منفی شدیدی می گذارد. برنج محصولی فوق العاده نیازمند آب بشمار می رود لذا جابجایی فصل های بارانی و خشک چالش بزرگی برای کشاورزان خواهد بود. از طرف دیگر، پدیده ی بالا آمدن سطح آب دریاها سبب غرقاب شدن شالیزارهای کم ارتفاع با آب شور می شود که این اتفاق، نابودی کامل محصول را به دنبال دارد.
گوتیه و همکارانش برای درک بهتر وضعیت، داده های اقلیمی گذشته را از نزدیک به هزار محوطه ی دیرینه شناسی که دانشمندان در آنها شواهدی از کشت برنج یافته بودند، جمع آوری کردند. یافته های تاریخی نشان داد که برنج در گذشته با اصلاح گیاهان مقاوم به سرما و تغییر شیوه های کشاورزی توسط انسان، اغلب به مناطق سردتر گسترش یافته است. بااین حال، حد بالای دمایی برای کشت این محصول از زمان آغاز اهلی سازی و کشاورزی برنج در حدود ۹هزار سال پیش، بطورکامل ثابت باقیمانده و تغییر نکرده است.
دانشمندان در گزارش خود تشریح کردند که در تاریخ شالیکاری، کشت محصول برنج همیشه محدود به مکان هایی بوده است که میانگین دمای سالانه آنها زیر ۲۸ درجه سانتی گراد و حداکثر دما در فصل گرم به طور متوسط زیر ۳۳ درجه سانتی گراد باقی می ماند.
به قول گوتیه، تغییرات اقلیمی ممکنست مناطقی را که اکنون برای رشد برنج بسیار سرد هستند، گرم کند و امکان جابجایی جغرافیایی کشت را فراهم سازد. اما این روند چالش های ساختاری عظیمی به همراه خواهد داشت.
شالیزارها و سیستم های آبیاری سنتی در طول قرن ها شکل گرفته اند و انتقال ساده و ناگهانی به مکان دیگر امکانپذیر نیست. اختلال در کشت برنج، دستاوردهای اقتصادی و امنیتی شدیدی در حوزه ی تأمین غذا خواهد داشت؛ چونکه حتی اگر بتوان با جابجایی مناطق کشت، تولید جهانی برنج را در همان سطح عددی حفظ کرد، این راه حل مشکلی را برای ساکنان بومی جنوب آسیا که برای بقا و مصرف روزانه خود به این محصول وابستگی حیاتی دارند، حل نخواهد کرد.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب