رقابت جهانی در عصر خشکسالی
کادایف: در صورتیکه جهان با بحران کاهش منابع آب زیرزمینی و خشک شدن رودخانه ها دست وپنجه نرم می کند، داده های جدید سازمان ملل و بانک جهانی نشان داده است که توزیع آب شیرین در سیاره ما خیلی ناعادلانه است. برزیل به لطف حوضه آبریز آمازون بیشترین حجم آب تجدیدپذیر را دارد، اما اگر معیار را کل آب شیرین موجود روی سطح زمین (شامل دریاچه ها) قرار دهیم، کانادا جایگاه نخست را از آن خود می کند.
تینا مزدکی_آب همواره تمدن های بشری را شکل داده است و در آینده اثری بمراتب حیاتی تر خواهد داشت. امروزه منابع آب شیرین با سرعتی نگران کننده رو به کاهش هستند که عمدتا ناشی از فعالیتهای انسانی، تخریب خاک و آلودگی دریاچه ها و رودخانه هاست. با وجود این که پهنه وسیعی از کره زمین را آب فرا گرفته، تنها بخش بسیار کوچکی از آن عملا قابل استفاده می باشد.
این مقدار ناچیز آب شیرین در رودخانه ها، دریاچه ها، یخچال های طبیعی و سفره های زیرزمینی یافت می شود. زمانی که آژانس های جهانی منابع آب شیرین تجدیدپذیر را اندازه گیری می کنند، یک کشور همواره در صدر قرار می گیرد: برزیل.
داده های گردآوری شده توسط نهادهایی چون سازمان ملل متحد و بانک جهانی نشان داده است که برزیل دارای حجم عظیمی از منابع آب شیرین شامل دریاچه ها، رودخانه ها و مخازن زیرزمینی است. بخش بزرگی از این ثروت آبی مدیون حوضه آبریز آمازون است که از نظر حجم آب، بزرگترین سیستم رودخانه ای جهان به حساب می آید.
رودخانه آمازون-برزیل وضعیت سایر کشورها چطور است؟ کشورهای دیگری نظیر روسیه و کانادا هم در این فهرست جایگاه ویژه ای دارند:
روسیه: از شبکه های گسترده رودخانه ای و دریاچه «بایکال» (عمیق ترین دریاچه آب شیرین جهان) بهره می برد. کانادا: ثروت آبی این کشور در جغرافیای آن ریشه دارد. کانادا بالاتر از دو میلیون دریاچه دارد که خیلی از آنها از عقب نشینی یخچال های طبیعی در هزاران سال پیش شکل گرفته اند. ایالات متحده و چین: به سبب وسعت سرزمینی و سیستم های رودخانه ای متنوع، در رتبه های بالای این لیست قرار دارند. دریاچه های بزرگ (Great Lakes) که میان آمریکا و کانادا مشترک هستند، به تنهایی حدود ۲۰ درصد از آب شیرین سطحی جهان را شامل می شوند. با این وجود، حتی در کشورهای پرآبی مثل روسیه و کانادا، نگرانی ها درباره ی صیانت از اکوسیستم و استفاده های صنعتی همچنان پابرجا است.
دریاچه موراین-کانادا تضاد میان منابع و جمعیت کشوری همچون هند دارای منابع آب شیرین به صورت یخچال های طبیعی و هزاران دریاچه در منطقه هیمالیا و شمال شرق کشور است. اما با وجود رودخانه های عظیمی همچون «گنگ» و «براماپوترا»، هند به سبب جمعیت بسیار زیاد، در حوزه سرانه آب شیرین رتبه پایینی دارد؛ چونکه تقاضا بسیار فراتر از عرضه است.
با این وجود اگر معیار سنجش را در کل «موهبت های طبیعی و ذخایر موجود» درنظر بگیریم، کانادا بیشترین سهم از آب شیرین سیاره زمین را در اختیار دارد.
منبع: indiatoday
به طور خلاصه، کانادا: ثروت آبی این کشور در جغرافیای آن ریشه دارد. اما با وجود رودخانه های عظیمی همچون گنگ و براماپوترا، هند به جهت جمعیت بسیار زیاد، در حوزه سرانه آب شیرین رتبه پایینی دارد؛ چراکه تقاضا بسیار فراتر از عرضه است.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب