کشف فسیل دوزیستی که احیانا تمام عمرش را در دریا گذرانده است
کادایف: کشف دو فسیل متعلق به یک دوزیست زره پوش در چین نشان میدهد که این جانور حدود ۲۳۷ میلیون سال پیش احیانا تمام عمر خویش را در محیط دریایی سپری می کرده است؛ یافته ای کم سابقه که شواهد جدیدی درباره ی سازگاری دوزیستان با زندگی در آب شور ارائه می کند.
به گزارش کادایف به نقل از خبر آنلاین، محققان با بررسی دو فسیل کشف شده در استان گوئیژو چین، گونه ای باستانی از دوزیستان به نام «گروتراکس ماری تیموس» (Gerrothorax maritimus) را شناسایی کرده اند که به نظر می آید بر خلاف دوزیستان امروزی، زندگی کاملا دریایی داشته است. نتایج این تحقیق در مجله علمی «نیچر اکولوژی اند اوولوشن» انتشار یافته است.
این فسیل ها را کشاورزان محلی در لایه ای سنگی با قدمت حدود ۲۳۷ میلیون سال پیدا کردند؛ دوره ای که محل کشف آنها در زیر آب دریا قرار داشت. این جانور احتمالا در کنار خزندگان دریایی، ماهی ها و دیگر موجودات دریازی زندگی می کرده است.
یکی از شواهد مهم در رابطه با زیستگاه این دوزیست، فاصله محل کشف فسیل ها از نزدیک ترین جزایر احتمالی است. هر دو نمونه در فاصله بیشتر از ۳۰ کیلومتری از این جزایر پیدا شده اند. افزون بر این، اسکلت ها تقریبا به صورت کامل حفظ شده اند و حتی استخوان های انگشتان هم در آنها وجود دارد؛ موضوعی که احتمال انتقال لاشه ها از فاصله ای طولانی در دریا را می کاهد.
نقشه جغرافیای دیرینه جنوب چین در اوایل دوره تریاس پسین. مثلث قرمز در نزدیکی گوانلینگ، محل کشف فسیل ها را نشان داده است. محققان همینطور نسبت دو ایزوتوپ استرانسیم در استخوان های این جانور را بررسی کردند. استرانسیم عنصری است که در استخوان جانوران تجمع می یابد و نسبت ایزوتوپ های آن می تواند اطلاعاتی در رابطه با محیط زندگی آنها ارائه نماید. نتایج نشان داد که ترکیب استرانسیم در استخوان های این دوزیست با آب دریای دوره تریاس مطابقت دارد و با خصوصیت های سنگ محل دفن فسیل ها متفاوت می باشد. این یافته هم از زندگی جانور در محیط دریایی پشتیبانی می کند.
نمونه تیپ (هولوتایپ) گونه «گروتراکس ماری تیموس»؛ فسیل بگونه ای قرار گرفته است که سطح شکمی آن رو به بالاست. «گروتراکس ماری تیموس» بدنی پهن و سنگین داشت که با صفحات سخت و زره مانند پوشیده شده بود. نمونه کامل تر حداقل ۷۳٫۷ سانتی متر طول دارد، هرچند بخشی از استخوان های دم آن باقی نمانده است. اندام های نسبتاً ضعیف و بدن سنگین این جانور احتمالا حرکت آنرا روی خشکی دشوار می کرده است.
پوست نفوذپذیر دوزیستان امروزی در تبادل آب و گازها نقش دارد، اما معمولا آنها را در مقابل شوری بالای آب دریا صدمه پذیر می کند. محققان احتمال می دهند صفحات زره مانند بدن این دوزیست باستانی، جذب آب از راه پوست را محدود می کرده و بنابراین، این جانور برای تأمین آب به نوشیدن و جذب آن از دستگاه گوارش وابسته بوده است.
علیرغم این شواهد، محققان هنوز نمی توانند با قطعیت بگویند این گونه در تمام طول عمر خود در دریا زندگی می کرده است. با این وجود، وضعیت حفظ فسیل ها و نتایج بررسی ایزوتوپ ها، فرضیه زندگی دریایی آنرا تقویت می کند. این کشف نمونه ای کم سابقه از سازگاری احتمالی دوزیستان با محیطی است که دوزیستان امروزی عموماً قادر به زندگی در آن نیستند.
به طور خلاصه، پوست نفوذپذیر دوزیستان امروزی در تبادل آب و گازها نقش دارد، اما معمولاً آنها را در مقابل شوری بالای آب دریا آسیب پذیر می کند. محققان احتمال می دهند صفحات زره مانند بدن این دوزیست باستانی، جذب آب از راه پوست را محدود می کرده و بنابراین، این جانور برای تأمین آب به نوشیدن و جذب آن از دستگاه گوارش وابسته بوده است.
منبع: کادایف
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب