به گزارش کادایف، یک مطالعه جدید می گوید رژیم فستینگ ممکنست به بهبود سلامت دندان کمک نماید.
به گزارش کادایف به نقل از مهر به نقل از مدیسن نت، پژوهشگران اخیراً گزارش دادند افرادی که رژیم فستینگ را دنبال کردند، در نهایت التهاب کمتری در رابطه با بیماری لثه داشتند.
دکتر «جوزپه مایناس» محقق ارشد از کالج کینگ لندن، در یک بیانیه خبری اظهار داشت: «مطالعه ما نشان میدهد که اصلاح سبک زندگی می تواند در کنار مسواک زدن مناسب برای بیماران مهم باشد.»
دندانپزشکان به طور معمول بر تمیز کردن نواحی عفونی اطراف دندان های فرد بعنوان وسیله ای برای مبارزه با بیماری لثه تمرکز می کنند، اما پژوهشگران درحال بررسی این مورد هستند که آیا رژیم غذایی نیز می تواند نقشی داشته باشد یا خیر.
برای مطالعه جدید، پژوهشگران ۲۸ بیمار دچار بیماری لثه در اسپانیا را درنظر کردند و بطور تصادفی نیمی از آنها را به یک رژیم غذایی فستینگ پنج روزه اختصاص دادند. این افراد به مدت دو روز ۱۱۰۰ کالری و سپس به مدت سه روز ۷۵۰ کالری مصرف کردند و سپس به رژیم غذایی عادی خود بازگشتند.
بیماران این رژیم غذایی را سه بار در شش ماه دنبال کردند و بعد از آن پژوهشگران نمونه های خون و مایع شیار لثه آنها- مایعی که از فضای کوچک بین دندان و لثه خارج می شود- را تحلیل و بررسی کردند.
محققان دریافتند بیمارانی که رژیم فستینگ داشتند، نشانگرهای التهاب کمتری هم در خون و هم در مایع شیار لثه خود داشتند.
دکتر «لوئیجی نیبالی»، محقق ارشد و استاد پریودنتولوژی در کالج کینگ لندن، در یک بیانیه خبری اظهار داشت: «دلایل مختلفی وجود دارد که چرا فستینگ امکان دارد برای سلامت لثه مفید باشد.»
نیبالی در یک بیانیه خبری اظهار داشت: «رژیم فستینگ استرس اکسیداتیو را در بدن، که یک علت شایع التهاب است و می تواند به سلول ها و DNA لطمه برساند، کم می کند. مصرف غذاهای پرکالری و کربوهیدرات های تصفیه شده، بعنوان مثال در کیک و بیسکویت، نیز می تواند موجب التهاب شود - ازاین رو محدود کردن این غذاها نیز استرس اکسیداتیو را در بدن می کاهد.»
وی اضافه کرد: «همچنین امکان دارد رژیم فستینگ اثرات مفیدی بر میکروبیوم- جامعه باکتری های بدن که به حفظ سلامت آن کمک می کنند- داشته باشد. در عین حال، تحقیقات بیشتری برای تأیید این رابطه ضروری است.»
مایناس اظهار داشت: «محققان امیدوارند پیش از گنجاندن این یافته ها در درمان های آینده بیماری لثه، مطالعه بزرگ تری انجام دهند.»
خلاصه اینکه این افراد به مدت دو روز ۱۱۰۰ کالری و سپس به مدت سه روز ۷۵۰ کالری مصرف کردند و سپس به رژیم غذایی عادی خود بازگشتند. بیماران این رژیم غذایی را سه بار در شش ماه دنبال کردند و پس از آن محققان نمونه های خون و مایع شیار لثه آنها- مایعی که از فضای کوچک بین دندان و لثه خارج می شود- را تجزیه و تحلیل کردند. پژوهشگران دریافتند بیمارانی که رژیم فستینگ داشتند، نشانگرهای التهاب کمتری هم در خون و هم در مایع شیار لثه خود داشتند. دکتر لوئیجی نیبالی، محقق ارشد و استاد پریودنتولوژی در کالج کینگ لندن، در یک بیانیه خبری عنوان کرد: دلیلهای مختلفی وجود دارد که چرا فستینگ امکان دارد برای سلامت لثه مفید باشد. با این حال، تحقیقات بیشتری برای تأیید این رابطه ضروری می باشد.