رمزگشایی از قرن ها ابهام در رابطه با معمای مثلث برمودا
به گزارش کادایف، یک لایه ضخیم از سنگ به عمق بیشتر از ۲۰ کیلومتر احتمالاً درباره ی رمز و رازهای برمودا و شناور بودنش بر فراز اقیانوس نکات زیادی را در اختیار محققان قرار خواهد داد.
غزال زیاری: اگر تا قبل از این نام مثلث برمودا بعنوان یکی از ناشناخته ترین و مرموزترین پدیده های کره زمین مطرح بود، حالا محققان از تازه ترین رمز و راز اقیانوس اطلس شمالی در زیر این مجمع الجزایر اسرارآمیز آگاهی داده اند.
دانشمندان اخیراً یک لایه سنگی عجیب به ضخامت ۲۰ کیلومتر را در زیر پوسته اقیانوسی برمودا کشف کرده اند که چنین لایه ای با این ضخامت هیچ گاه در هیچ جای دیگری در سراسر دنیا دیده نشده بود.
برمودا متفاوت از تمام نقاط دنیا
یلیام فریزر، لرزه شناس ارشد نویسنده دراین باره اظهار داشت: «معمولاً کف پوسته اقیانوسی، از جنس گوشته زمین است؛ اما در برمودا، لایه دیگری هم دیده شده که زیر پوسته، درون صفحه تکتونیکی برمودا جای گرفته است.»
فریزر افزود: «گرچه منشأ این لایه بطورکامل مشخص نمی باشد، اما شاید بتواند توضیحی برای معمای برمودا باشد. این جزیره بر روی یک برآمدگی اقیانوسی، یعنی جایی که پوسته اقیانوس بالاتر از محیط اطرافش است قرار دارد؛ اما هیچ مدرکی از فعالیت آتش فشانی که این برآمدگی را بوجود آورده باشد، وجود ندارد. آخرین فوران آتش فشانی شناخته شده در این جزیره در ارتباط با ۳۱ میلیون سال پیش بود.»
کشف این ساختار غول پیکر جدید نشان داده است که شاید فوران آخرین آتش فشان در این منطقه، سنگ گوشته را به داخل پوسته تزریق کرده باشد؛ همان فوران در آنجا منجمد شده و چیزی شبیه به یک تخته چوب بوجود آورده که کف اقیانوس را حدود ۵۰۰ متر بالاتر آورده است.
رمزگشایی از معمای برمودا
ال ها و قرن هاست که مثلث برمودا، منطقه ای که میان مجمع الجزایر، فلوریدا و پورتوریکو واقع شده، شهرت اسرارآمیزی دارد و شنیده می شود که تعداد زیادی از کشتی ها و هواپیماها در آنجا مفقود شده اند. هرچند که درباره ی این شهرت اغراق زیادی شده ولی حالا معمای واقعی اینجاست که چرا در برمودا، چنین برآمدگی اقیانوسی ای وجود دارد.
طبق تصور محققان، به وجود آمدن زنجیره های جزیره ای مثل هاوایی، به علت نقاط داغ گوشته که مکان هایی در گوشته هستند که مواد داغ در آنها بالا آمده و فعالیت آتش فشانی ایجاد می کنند، بوده است؛ یعنی درجایی که نقطه داغ با پوسته برخورد می کند، کف اقیانوس بالا می آید؛ اما وقتی که حرکت تکتونیکی پوسته را از آن نقطه داغ دور می کند، برآمدگی اقیانوسی معمولا فرو می نشیند.
فریزر دراین باره توضیح داد که باوجودی که در ۳۱ میلیون سال گذشته در برمودا شاهد فعالیت آتش فشانی نبوده ایم، اما این برآمدگی فرو ننشسته است. به همین خاطر بحث های زیادی درباره ی آن چه در گوشته زیر جزیره برمودا درحال وقوع است، وجود دارد، اما هم اکنون هیچ فورانی را در سطح برمودا شاهد نیستیم.
در این پروژه، فریزر با جفری پارک، استاد علوم زمین و سیاره ای دانشگاه ییل همکاری داشت؛ آنها زمین لرزه های بزرگ دوردست در سراسر دنیا را در یک ایستگاه لرزه نگاری در برمودا ضبط کرده و بدین ترتیب تصویری از زمین تا عمق حدود ۵۰ کیلومتری زیر برمودا را به دست آوردند.
سپس آنها به بررسی مکان هایی پرداختند که امواج لرزه ای ناشی از این زمین لرزه ها بطور ناگهانی تغییر می کردند. این کار از وجود لایه سنگی با ضخامت غیرمعمول آگاهی داد که چگالی کمتری نسبت به سنگ های اطراف خود دارد.
نحوه تشکیل برمودا
ارا مازا، زمین شناس کالج اسمیت که در این پروژه شرکت نداشت، در این رابطه اظهار داشت: «این مواد هنوز و از دوران فعالیت آتش فشانی در زیر برمودا باقیمانده و همین بطور بالقوه، به بالا ماندن سطح برمودا، بعنوان یک منطقه مرتفع در اقیانوس اطلس کمک زیادی کرده است.»
تحقیقات مازا در مورد تاریخچه آتش فشانی برمودا نشان داد که انواع گدازه های آنجا دارای سیلیس کمی هستند؛ این یعنی این گدازه ها از سنگ هایی با کربن بالا نشئت گرفته بودند. بررسی مازا بر روی تغییرات مولکول های روی (زینک) در نمونه هایی از برمودا، نشان داد که این کربن از اعماق گوشته زمین می آید. براساس گفته ی مازا این مواد احتمالا نخستین بار زمانی که ابرقاره پانگه آ بین ۹۰۰ میلیون تا ۳۰۰ میلیون سال پیش تشکیل شد، به آنجا رانده شدند.
مازا در بررسی هایش به این جمع بندی رسید که آن چه در برمودا دیده، با آن چه در جزایر تشکیل شده توسط نقاط داغ در اقیانوس های آرام یا هند مشاهده می شود، متفاوت می باشد. این تفاوت شاید به این علت باشد که اقیانوس اطلس که هنگام جدا شدن پانگه آ بوجود آمد، در مقایسه با اقیانوس آرام یا هند که در لبه های پانگه آ قرار داشتند، به مراتب جوان تر است. مازا توضیح داد: «بدین ترتیب می توان اظهار داشت که برمودا منطقه ای است که قبلاً قلب آخرین ابرقاره بوده و همین قسمتی از داستان منحصر به فرد بودن این مکان است.»
حالا فریزر مشغول بررسی سایر جزایر در سراسر دنیاست تا ببیند که آیا لایه های مشابهی با آن چه در زیر برمودا یافت شده است وجود دارد یا این که مجمع الجزایر برمودا واقعا منحصر به فرد هستند. او دراین باره توضیح داد: «درک کردن بیشتر مکانی مثل برمودا، برای شناسایی مکان هایی که کمتر مهم هستند، اهمیت بالایی دارد و به ما در شناسایی فرآیندهای عادی و افراطی تری که روی زمین رخ می دهند، کمک می نماید.»
منبع: livescience
۲۲۷۲۲۷
خلاصه اینکه کشف این ساختار غول پیکر جدید نشان داده است که شاید فوران آخرین آتش فشان در این منطقه، سنگ گوشته را به داخل پوسته تزریق کرده باشد؛ همان فوران در آنجا منجمد شده و چیزی شبیه به یک تخته چوب بوجود آورده که کف اقیانوس را حدود ۵۰۰ متر بالاتر آورده است. طبق تصور پژوهشگران، به وجود آمدن زنجیره های جزیره ای مثل هاوایی، به سبب نقاط داغ گوشته که مکان هایی در گوشته هستند که مواد داغ در آنها بالا آمده و فعالیت آتش فشانی ایجاد می کنند، بوده است؛ یعنی درجایی که نقطه داغ با پوسته برخورد می کند، کف اقیانوس بالا می آید؛ اما وقتی که حرکت تکتونیکی پوسته را از آن نقطه داغ دور می کند، برآمدگی اقیانوسی بطور معمول فرو می نشیند. این تفاوت شاید به این دلیل باشد که اقیانوس اطلس که هنگام جدا شدن پانگه آ ایجاد شد، در مقایسه با اقیانوس آرام یا هند که در لبه های پانگه آ قرار داشتند، بمراتب جوان تر است.
منبع: kadaif.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب