یک مطالعه جدید می گوید که یک مکمل محبوب بدون نسخه که برای درد مفاصل مصرف می شود، ممکن است خطر ابتلا به بیماری آلزایمر را در افراد افزایش دهد.
به گزارش کادایف به نقل از مهر به نقل از مدیسن نت، پژوهشگران گزارش دادند که مصرف گلوکزامین با ۲۵ درصد افزایش احتمال پیشرفت فرد از اختلال شناختی خفیف به زوال عقل و بیماری آلزایمر مرتبط می باشد.
«مت جنتری» محقق ارشد و رییس بیوشیمی و زیست شناسی مولکولی در دانشگاه فلوریدا، در یک بیانیه خبری اظهار داشت: «اگرچه این یک ارتباط است و اثبات علیت نیست، اما یک سوال بالینی مهم را مطرح می کند که حال شایسته توجه خیلی بیشتری است.»
طبق گفته بنیاد آرتروز، گلوکزامین یک ترکیب طبیعی است که در غضروف سالم یافت می شود، و بافت همبندی است که از مفاصل محافظت می کند.
بنیاد آرتروز می گوید که تصور می شود مکمل های گلوکزامین التهاب زانو را کم می کنند و از سلول هایی که ساختار غضروف را حفظ می کنند، محافظت می کنند.
محققان خاطرنشان کردند که گلوکزامین می تواند از سد خونی مغزی عبور کند و ازاین رو امکان دارد بر سلامت مغز تأثیر بگذارد.
برای مطالعه جدید، پژوهشگران از هوش مصنوعی جهت بررسی سیستم مراقبت های بهداشتی دانشگاه فلوریدا از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۴ برای افراد دچار آلزایمر، زوال عقل یا اختلال شناختی خفیف استفاده کردند.
آنها دریافتند که تقریبا از هر ۱۰ بیمار (۸ درصد) که عملکرد مغزشان رو به کاهش است، ۱ نفر مکمل گلوکزامین مصرف می کرده است.
نتایج نشان داد افرادی که گلوکزامین مصرف می کنند، ۲۵ درصد بیشتر احتمال دارد که از اختلال شناختی خفیف به زوال عقل کامل پیشرفت کنند.
محققان دریافتند که بیماران آلزایمر و زوال عقل که گلوکزامین مصرف می کنند، ۲۵ درصد بیشتر در معرض خطر مرگ قرار دارند.
محققان گفتند که گلوکزامین یک مولکول در رابطه با قند است و به این علت امکان دارد در مسیرهایی که قند بر سلامت سلول های مغزی تأثیر می گذارد، نقش داشته باشد.
جنتری اظهار داشت: «پروتئین ها ماشین های مولکولی سلول هستند و خیلی از آنها برای تا شدن صحیح، حرکت به مکان مناسب و انجام وظایف خود، به برچسب های قندی نیاز دارند که به روش صحیح اضافه شوند.»
جنتری اظهار داشت: «آنچه ما در آلزایمر یافتیم اینست که بنظر می رسد این سیستم برچسب گذاری قند بیش از اندازه فعال است. مغز آلزایمری تعداد زیادی از این ساختارهای قندی را اضافه می کند و گویی این امر به جای محافظت در مقابل بیماری، به آن کمک می نماید.»
محققان گفتند درنتیجه، این پروسه می تواند موجب ایجاد رسوبات پروتئینی سمی موجود در مغزهای دچار آلزایمر، همچون پلاک های آمیلوئید و گره های تاو شود.
محققان در موش های اصلاح ژنتیکی شده نشان دادند که گلوکزامین به صورت قابل توجهی اتصال بقایای قند به پروتئین ها را در سلول ها بالا می برد.
محققان دریافتند که این موش ها هنگام مصرف گلوکزامین گرفتار زوال حافظه شدند. علاوه بر این، هنگامی که پژوهشگران این پروسه «برچسب گذاری قند» را در این موش ها سرکوب کردند، حافظه بهبود یافت.
«رامون سان»، محقق ارشد و مدیر مرکز تحقیقات پیشرفته بیومولکول فضایی در دانشگاه فلوریدا، اظهار داشت: «نتایج ما نشان میدهد که متابولیسم تغییر یافته اهمیت بالای ی در پیشرفت آلزایمر دارد و علاوه بر این، پرداختن به نقص متابولیک می تواند مکمل مهمی برای نگاههای متمرکز بر پلاک ها و گره های آلزایمر باشد.»
بطور خلاصه، مت جنتری محقق ارشد و رئیس بیوشیمی و زیست شناسی مولکولی در دانشگاه فلوریدا، در یک بیانیه خبری عنوان کرد: بااینکه این یک ارتباط است و اثبات علیت نیست، اما یک سوال بالینی مهم را مطرح می کند که حال شایسته توجه خیلی بیشتری است. بر اساس گفته بنیاد آرتروز، گلوکزامین یک ترکیب طبیعی است که در غضروف سالم یافت می شود، و بافت همبندی است که از مفاصل محافظت می کند. بنیاد آرتروز می گوید که تصور می شود مکمل های گلوکزامین التهاب زانو را کم می کنند و از سلول هایی که ساختار غضروف را حفظ می کنند، محافظت می کنند. پژوهشگران خاطرنشان کردند که گلوکزامین می تواند از سد خونی مغزی عبور کند و به این جهت امکان دارد بر سلامت مغز تأثیر بگذارد. برای مطالعه جدید، محققان از هوش مصنوعی جهت بررسی سیستم مراقبت های بهداشتی دانشگاه فلوریدا از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۴ برای افراد گرفتار آلزایمر، زوال عقل یا اختلال شناختی خفیف استفاده کردند.آنها دریافتند که تقریباً از هر ۱۰ بیمار (۸ درصد) که عملکرد مغزشان رو به کاهش است، ۱ نفر مکمل گلوکزامین مصرف می کرده است. نتایج نشان داد افرادی که گلوکزامین مصرف می کنند، ۲۵ درصد بیشتر احتمال دارد که از اختلال شناختی خفیف به زوال عقل کامل پیشرفت کنند. پژوهشگران دریافتند که بیماران آلزایمر و زوال عقل که گلوکزامین مصرف می کنند، ۲۵ درصد بیشتر در معرض خطر مرگ قرار دارند. پژوهشگران گفتند که گلوکزامین یک مولکول در ارتباط با قند است و به این دلیل امکان دارد در مسیرهایی که قند بر سلامت سلول های مغزی تأثیر می گذارد، نقش داشته باشد. جنتری عنوان کرد: پروتئین ها ماشین های مولکولی سلول هستند و بسیاری از آنها برای تا شدن صحیح، حرکت به مکان مناسب و انجام وظایف خود، به برچسب های قندی نیاز دارند که به روش صحیح اضافه شوند.